#SaveFedora

Διαβάστε τώρα την ιστορία της Fedora, μιας γάτας που ήθελε μόνο λίγο φαγητό, χάδια, αγάπη και λίγη φροντίδα για να γίνει καλά και να έχει μια όμορφη και χαρούμενη ζωή. (Και πως μπορείτε με το τίποτα να βοηθήσετε.)


Menu




Ιστορικό/Ημερολόγιο:

Υπό συνεχή ενημέρωση. Περιέχουν και φωτογραφίες.

Γυρνούσα με το τρόλεϋ 24 προς Πετρούπολη. Δίπλα μου στη στάση, μιά γάτα αλλιώτική απο τις άλλες. Ευγενική, τρυφερή, χαδιάρα, παραπονιάρα, παρακλητική. Έχοντας δυο γάτες ο ίδιος (τον Oberon, τη Luna κι ένα σκύλο το Laszlo) κατάλαβα πως πεινούσε, διψούσε και πονούσε. η μπορώντας να κάνω κάτι εκέινη τη στιγμή, την έβγαλα βιαστικά μα φωτογραφία και την έστειλα σε μια φίλη, την Αφροδίτη, που ταΐζει γατοαποικίες. Δεν είναι συνηθισμένο να μου τραβάει τόσο την προσοχή μια γάτα στο δρόμο. Αυτή ήταν διαφορετική. Βγήκε αυτόματα ανακοίνωση για να μάθουμε αν είναι ταϊζόμενη, γνωστή στα λημέρια, ποιά είναι η κατάσταση με το γατί.

Μαθαίνουμε από φίλη, τη Δέσποινα, που ταΐζει στον Άγιο Αντώνιο πως είναι μόνιμα εκεί και ακολουθεί τους περαστικούς, ζητώντας προσοχή, φαγητό και χάδια. Ήταν σίγουρα μαθημένη με ανθρώπους, από σπίτι, πιθανόν παρατημένη στο δρόμο. Ανήμπορη να συναγωνιστεί τις άλλες που έμαθαν και μεγάλωσαν μόνιμα έξω. Στήνουμε επιχείρηση. Άλλη φίλη που εργάζεται στην περιοχή, η Άση, περνάει να τη βρει αλλά δε τη βρίσκει. Ούτε εγώ την είχα βρει το ίδιο βράδυ που ξαναγύρισα για να την ψάξω. Βρίσκει, όμως, αποικία σε εγκαταλελειμμένο οίκημα, κοντά στη στάση του 24. Γάτες θεριά, δυνατές.

Κατεβαίνουμε νωρίς το απόγευμα προς ανεύρεση της άφαντης γαλής. Εγώ, η Δέσποινα και η Άση. Η Δέσποινα την εντοπίζει σε μακρυνό σημείο από το οίκημα και την παίρνουμε. Είναι αναμαλλιασμένη, δείχνει να πονάει, δε μπορεί να φάει ξηρά τροφή, αναπνέει γρήγορα και με δυσκολία. Ξαπλώνει στο πεζοδρόμιο. Σε λίγες ώρες επισκεφτόμαστε τον κτηνιάτρο για εξέταση: Έντονη αφυδάτωση, εξαιρετικά κακή κατάσταση στο στόμα από την ουλίτιδα, αδυναμία. Χρειάζεται ξεκούραση σε ασφαλές περιβάλλον, διατροφή με υγρή κονσέρβα, αντιβίωση πρωί-βράδυ και σύντομα νάρκωση και καθαρισμός των δοντιών από πέτρα και χαλασμένα δόντια. Επίσης, εξετάσεις αίματος για να δούμε άλλες πιθανές παθήσεις. Αν η αφυδάτωση υποχωρήσει στις επόμενες δύο με τρεις ημέρες, τα σημάδια θα είναι αρκετά καλά. Η Φεντόρα, όπως την ονομάζω, μένει σε δικό της χώρο, ελεύθερη κι ασφαλής, σε δώμα. Ξεκινάει η αντιβίωση και η σίτιση. Κάνει χάδια συνεχως και γουργουρίζει σα κομπρεσέρ.

Τρώει ό,τι βρει μπροστά της! Τέσσερις μερίδες κονσέρβα και ζητάει κι άλλο. Το τρίχωμά της σιγά σιγά επανέρχεται σε καλή κατάσταση. Είναι ζωηρή, πηδάει στα κρεββάτια, στα τραπέζια, ανεβαίνει σε αγκαλίες και δε σταματάει να γουργουρίζει. Πέφτει κάτω στο χαλί, τεντώνεται για να τη χαιδέψεις στην κοιλίτσα. Είναι το καλύτερο γατί του κόσμου. Πιό καλό κι από τα δικά μου.

Κάνει χάδια και γουργουρίζει σα κομπρεσέρ!

Τρώει πολύ και είναι καλό. Δείγμα υγείας.

Πέφτει στο χαλί για να της χαιδέψεις την κοιλίτσα. Θέλει αγάπη και στοργή.

Δείχνει ευγνωμοσύνη για κάθε τι που τις δίνεις.

(Φωτογραφίες πρώτης ημέρας)

Η Fedora ανακτά το χαμένο καιρό με φαγητό και η αφυδάτωση φαίνεται να υποχωρεί. Τρώει 5 φακελάκια κονσερβίτσα και συνεχίζει την αντιβίωση. Είναι η πρώτη φορά που αφήνει ελάχιστο φαγητό στο πίατο της, πρώτη φορά που δείχνει να χορταίνει. Είναι παιχνιδιάρα, χαδιάρα και με ακολουθεί, όπου κι αν πηγαίνω. Ξαπλώνει να τη χαϊδέψω, κοιμάται δίπλα μου και αράζει στην αγκαλία μου. Μου τρίβεται και δε σταματάει να δείχνει ευγνωμοσύνη. Είναι τρυφερή και κάνει συνέχεια πατουσάκια.

Παίρνει πλέον τα βουνά!

Κάνει χάδια και δείνει εκτίμηση!

Αισθάνεται ασφαλής!

Αράζει μαζί μου, επειδή ξέρει πως είναι η καλύτερη συντροφιά.

Έχει αρχίσει να παχαίνει. Με περιμένει κάθε φορά να της βάλω φαγητό, τρώει λίγο και το αφήνει. Έρχεται να τη χαϊδέψω, παίρνει μερικά χάδια και μόνο τότε επιστρέφει στο πιάτο της. Τρώει. Δύο φακελάκια τη φορά και γουργουράει τόσο, που αν ακουμπήσεις το χέρι σου επάνω της, αισθάνεσαι πως κυματίζει. Είναι δραστήρια και πηδάει σε καρέκλες και τραπέζια. ‘Εχει ακόμα σαλάκια γύρω από το στόμα της, σημάδι πως η θεραπεία χρειάζεται άμεσα, μαζί με τις εξετάσεις. Εμφανίζονται από πόνο. Δεν ξεχνάει να δείχνει την αγάπη της και την ευγνωμοσύνη της με κάθε τρόπο, εξ ου και επιλέγει να ανεβαίνει στην αγκαλιά μου και να ξαπλώνει εκεί, με τις ώρες. Κι εγώ λίωνω, όπως κάθε άλλος στη θέση μου. Του Αγίου Βαλεντίνου, δεν έχω κάνει άλλα σχέδια. Θα είμαι πιστός στο ραντεβού μας.

Αράζει στην αγκαλία.

Εξερευνεί την αγκαλία και τις δυνατότητες.

Σου μιλάει με τα μάτια!

Ε, να μην ξαπλώσει και λίγο ακόμα;

Το πήρε απόφαση, ξάπλα και πάι ξάπλα!

Λίγο πιό κοντά… Λίγο πιό κοντά…

Μη με αφήσεις… Μπορώ…

Συνεχίζει να τρώει τον κόσμο όλο. Ανεβαίνει στο τραπέζι που έχω τα φακελάκια και μου κάνει νόημα πως θέλει κι άλλο. Δείχνει να πίνει νεράκι, αν και πονάει. Κάθε τόσο τινάζεται, σα να της έρχεται κεραυνός και φωνάζει. Μετά, πάλι ηρεμεί και επιστρέφει στο φαγητό της. Μόλις φάει και τα δύο φακελάκια γουργουρίζοντας, έρχεται τσουπ τσουπ τσουπ και μου ζητάει αγκαλιά. Πως να της χαλάσω χατήρι; Την παίρνω αγκαλιά, τη χαϊδεύω και καθόμαστε εκεί και περνάμε μαζί το χρόνο, σκεφτόμενοι ο καθένας τα δικά του. Πότε πότε θυμάται να μου ρίξει καμιά ματιά αλλά σύντομα επιστρέφει στην αγκαλιά, χώνοντας τη μυτούλα της, για να κρυφτεί. Το τρίχωμά της γίνεται μαλακό και όλο και πιό όμορφο. Εϊναι μια πριγκίπισσα. Κι εγώ, σε κάθε της ματιά, τρέχω να της βρω μπιζέλι.

“Πάλι φωτογραφίες;”

“Καλά, εντάξει, άντε.”

“‘Ελα, άστο αυτό. Αγκαλιά!”

“Ααααααχ, ρε παιδάκι μου… Εδώ είμαστε.”

“Αλλά καλύτερα έτσι. Έχω φάει κι όλας.”

“Τι ωραία να είσαι στη ζεστή αγκαλιά κάποιου. Κι όχι στο δρόμο.”

“Εδώ καλά είναι. Έτσι θέλω να ζήσω.”

“Ας πάρω έναν υπνάκο. Είμαι καλό κορίτσι και μου αξίζει.”

Είχαμε ραντεβού, ένεκα ης ημέρας. Της έβαλα ρομαντικό φαγητό στο πιάτο της και έφαγε, κομψά, ΤΑ ΠΑΝΤΑ, παραλίγο να φάει κι εμένα, παρά τρίχα γλύτωσα. Δυο φακελάκια κονσέρβα και ήπιε και νεράκι. Ήταν πολύ ευδιάθετη και ήρθε, όπως κάθε φορά πλέον στην αγκαλία μου, για χάδια και άραγμα. Πλυθήκαμε πρώτη φορά, εν ώρα αγκαλίας και έπεφτε σα τσουβαλάκι επάνω μου, μονοκόματη. Με εμπιστέυεται πλέον αρκετά και με αφήνει να της κοιτάξω τα δόντάκια. Τρίβεται στο μάγουλό μου και ακουμπάει το πρόσωπό της στο δικό μου, για ώρα. Είναι μια όμορφη κυρία, πoυ μέρα με τη μέρα τρυπώνει μέσα στην καρδιά μου, από τα κουμπάκια ανάμεσα. Ελπίζω και στη δική σας. (Την Παρασκευή πάμε για εξετάσεις και τσεκ απ. Ευχηθείτε μας καλή τύχη!)

Ρομαντικό δείπνο για του Αγίου Φαταούλα ανήμερα!

“Είπε κανείς θα φάμε;;;”

“I kill you!..”

Φιλάκια, χαδάκια κι αγκαλίτσες. Είναι και η μέρα βλέπεις…

“Άσε με να κουρνιάξω εδώ, μαζί σου…”

ΠΑΤΟΥΣΑΚΙΑ!

Είμαστε καθαρές κοπέλες εμείς!

Γουρουργουργουργουργουργουργουρ!…

Η κυρία Fedora, ήταν σε πολύ καλή διάθεση και ελαφρώς χορτάτη. Ήθελε κυρίως χαδάκια και αγκαλίτσες, τα οποία και έλαβε. Πέρασε όλη την ώρα που κάθισαμε μαζί επάνω μου να προσπαθεί να τριφτεί και να δείξει όσο εκτιμάει όλη αυτή τη βοήθεια που της έχουμε προσφέρει. Ξέρει να δείχνει όλα αυτά που σκέφτεται και αισθάνεται με τρυφερότητα και ζεστασιά. Ακουμπούσε το κεφαλάκι της με αγάπη πάνω στο δικό μου, πάνω στο χέρι μου και έπεφτε σα τσουβαλάκι, μονοκόμματη πάνω στα γόνατά μου για να τη χαϊδέψω. Κάθε φορά που σταματούσα, επανερχόταν να μου θυμήσει πως δεν έπρεπε να έχω σταματήσει. Θέλει τόση αγάπη και φροντίδα, ώστε να αναπληρώσει όολον αυτό τον καιρό που πέρασε έξω, στις κακουχίες. Με τη βοήθεια όλων σας, η Fedora μπορεί να ονειρεύεται μια καλύτερη ζωή κι ένα καλύτερο μέλλον. Την Παρασκευή το πρωί, θα γίνουν και οι εξετάσεις. Και στους δυό μας, αν και το συζητήσαμε, υπάρχει στην ατμόσφαιρα μια ανησυχία αλλά κανείς μας δεν το παραδέχεται. Κάνουμε χάδια, αγάπες, παίζουμε, τρώμε κι ελπίζουμε πως όλα θα είναι σύντομα πίσω της, μια κακή παρένθεση με αίσιο τέλος.

“Εδώ, πίσω από το αυτάκι ξύσε με!”

“Είσαι ο ιππότης μου.”

“Πάρε ένα φιλάκι εδώ.”

“Πάρε κι ένα άλλο φιλάκι εδώ.”

Πάρε κι ένα τρίτο φιλάκι εδώ.”

“Είσαι ο κόσμος μου όλος. (Τώρα πες πως είμαι κι εγώ.)”

“Στην αγκαλία σου αισθάνομαι ασφάλεια.”

“Αγκαλία και πάλι αγκαλία. Τι, μόνο του Αγίου Βαλεντίνου;”

Σήμερα πονούσε αρκετά και έτρεχαν σαλάκια από το στοματάκι της. Ήταν ανήσυχη και γκρινιάρα αλλά έφαγε με όρεξη, όπως πάντα. Ήθελα αγκαλιές και χάδια. Περάσαμε αρκετή ώρα μαζί, αργά το βράδυ, αφού τελείωασαν οι δουλειές της ημέρας, σκεφτόμενοι το αυριανό ραντεβού με το γιατρό. Δεν έφαγε λόγω πόνου κι ανησυχίας αμέσως μα έμεινε μαζί μου μέχρι να φύγω και μόνο τότε πήγε στο φαγητό της και το τελείωσε. Εϊναι ένα γατί με κατανόηση. Κάθε φορά που ξέρει πως θα φύγω, ανεβαίνει στο κρεββάτι , μόνη της και παίρνει θέση για ύπνο. Περιμένει αδιαμαρτύρητα το πότε θα ξαναπάω και δε με μαλώνει αν αργήσω. Μαλακώνει το τρίχωμά της μέρα με τη μέρα, μαλακώνω κι εγώ…

“Να σου πω: Αγκαλιά σήμερα δεν έχει;”

“Να, κοίτα, δεν είμαι φοβερό κορίτσι;;;”

“Κοίτα μάτι!..”

Ακουμπάει το κεφάλι της πάνω στο δικό μου, από τις σταθερές αξίες.

Ξαπλώνει όσο μπορεί, μέσα στο λαιμό μου.

Αράζει ξαπλωτή, λιωμένη επάνω μου.

Κοιμάται και προσέχω τα όνειρά της.

Γύρισα αργά από έξω αλλά τι κι αν ήταν η ώρα περασμένη; Πήγα να επισκεφθώ το παιδάκι και να του δωσω τα φαρμακάκια του. Ήταν μια πολύ ενταντική μέρα και για τους δυό μας. Το πρωί, πήγαμε στο γιατρό και εξεταστήκαμε. Ο γιατρούλης είπε πως συνήθως η στοματίτιδα/ουλιτιδα προέρχεται από ασθένειες όπως η λευχαιμία ή το aids. Συνεχίζουμε αντιβίωση και μας πρόσθεσε και κορτιζόνη. Δε συνιστά ακόμα νάρκωση και θεραπεία στο στόμα καθώς είναι ακόμα αφυδατώμένη και αδύναμη. Πρότεινε να κάνουμε γενικές αίματος για να δούμε τις τιμές κι αν χρειάζεται να κάνουμε για aids και λευχαιμία, ασθένειες που είναι συνηθισμένες σε γάτες που ζουν έξω. Μας έβαλε αμπούλα στη ράχη για τα παράσιτα και μας έδωσε και χάπι για τα ενδοπαράσιτα. Την τάισε λιχουδιές που έφαγε -τι περίεργο- λαίμαργα. Τέλος, είπε ενθαρρυντικά, πως οι γάτες που τρώνε έτσι και πίνουν άφθονο νερό, δύσκολα παρουσιάζονται άρρωστες από σοβαρές ασθένειες. Όλα θα φανούν σύντομα. Συνεχίζω να πιστεύω πως είναι ένα γατί που θέλει πάρα πολύ να ζήσει και το αποδεικνύει κάθε μέρα. Ο γιατρός πιστεύει το ίδιο. Κρίνοντας από την καθημερινή καλυτέρευσή της η Fedora είναι μαχητής.

“Έλα εδώ εσύ, μίστερ!”

Το γατί δαιμονίστηκε!

Ωπ! Τι θα κάνει τώρα;;;

Όχι, εντάξει, καλά είναι το γατί! Ακουμπάει την κεφάλα μου με το δικό της.

Θέλει και χαδάκια και άλλα αγάπες.

Και γουργουρομηχανή είναι.

Και ορειβάτης είναι!

Και παίρνει και ύφος “Γιώργος Φούντας”.

Και αράααααζει…

Δε σταματάει να γουργουρίζει.

Κάνουμε και γκριμάτσες 😉

Αλλά κυρίως κοιμάται επάνω μου σε κάθε ευκαιρία. Είμαι το πιό μαλακό στρώμα λέει. Πρέπει να αρχίσω δίαιτα, λέει…

Η κυρία Fedora με υποδέχτηκε με παράπονο και με ανυπομονησία. “Που είναι το φαγητό μου;;; Γιατί άργησες πάλι;” ‘Ηρθα όσο πιό γρήγορα μπορούσα, με δώρα ανά χείρας. Έφερα δύο κονσερβούλες, αντιβίωση και κορτιζόνη. Δεν παραπονιέται πλέον για τη γεύση. Τα κοιτάζει λίγο λοξά και πέφτει με τα μούτρα στο φαί! Τρώει τα πάντα και μετά έρχεται για το καθιερωμένο σέσιον αγάπης και χαδιού. Αράζουμε μαζί καμιά-δύο ώρες, αυτή γουργουρίζει από ευχαρίστηση κι εγώ τη χαϊδεύω μέχρι σχεδόν να με πάρει ο ύπνος. Μετά, ξέρει ο καθένας να πάρει το δρόμο του μέχρι το πρωί, που θα βρεθούμε ξανά. Τουλάχιστον, παίρνει βάρος και έχει αρχίσει να καθαρίζεται κανονικά. Της έχουν, επίσης, φύγει και τα κακαδάκια από τη μύτη και ομορφαίνει όλο και περισσότερο. Της ρίχνω μια ματιά κλείνοντας την πόρτα. Εκείνη κάνει ότι δε με βλέπει κι ότι δε μου δίνει σημασία. “Καληνύχτα, Φεντορίτσα μου”, της λέω. Και η καρδιά μου είναι ανήσυχη που την αφήνω μόνη της τα βράδια.

Ακουμπάει το κεφάλι της, κάθε φορά με αγάπη. <3

Είναι και ναζιάρα.

Είναι και μοντέλο!

Αράζει με τον ίδιο τρόπο, ακούραστη στο άραγμα.

Και σε κοιτάει βαθειά, μέσα στην ψυχή, μέχρι να παραδοθείς στη γοητεία της.

Με περίμενε πίσω από την πόρτα. Το αχόρταγο γατί, ο δαίμων της κονσέρβας, ο γκρεμός της βουλιμίας. Με την κορτιζόνη δεν τρέχουν τα σαλάκια μας σήμερα, που σημαίνει πως δεν πονάει τόσο κι έτσι μπορεί να φάει τον κόσμο εις διπλούν. Αφού γυαλίσει το πιάτο της, έρχεται για τα καθιερωμένα μας. Στην αρχή το παίζει λίγο δύσκολη, τύπου δε σε θέλω όσο νομίζεις και μετά, χωρίς να χάσει χρόνο, τσουπ! αγκαλία και ξάπλα. Κοιμάται επάνω μου, πλένεται, γουργουρίζει (ίσως να είναι και το στομάχι της που δε γεμίζει με τίποτα) και απολάμβάνει την ηρεμία του μέσα, σε σχεση με την αγριάδα του έξω. Δε διαμαρτύρεται ποτέ να βγεί. Τόσο πολύ το εκτιμάει. Κι εγώ, που τη βλέπω να ανθίζει έτσι, λίγο λίγο, κάθε φορά που κλείνω την πόρτα να βγω, αφήνω πίσω λίγο από το μυαλό μου, που μου κλέβει με την ομορφάδα της και την ευγένειά της.

Μπανάκι!

Πλενόμαστε.

Μετά έχει κλασσικά ξάπλα.

Και περισσότερη ξάπλα.

Και ξάπλα σε άλλη στάση.

Και περισσότερη ξάπλα με φιλιά.

Με χαϊδεύει το κορίτσι.

Και περισσότερη ξάπλα με φιλιά.

Και μου γέρνει το κεφαλάκι της για φιλάκια.

Απολαμβάνει τις στιγμές.

Στην απόλαυση έχει ντούρασελ.

Λες και την έχουν κολλήσει με αυτοκόλλητο.

Και μετά απλά λίωνει σα βουτυράκι και στραβοχύνεται πάνω μου, γουργουρίζοντας.

Σα πάνθηρας στο δέντρο.

Ούτε που σαλεύει. Βρίσκει καλή θέση…

Έχουμε και λέμε. Φουντώνει, καθαρίζει, ζωηρεύει κι όλα τα καλά. Πλέον, γίνεται ένας μικρός μπόγος που τρώει και γουργουρίζει. Δύσκολα περνάει ώρα της μέρας που να μην τη σκέφτομαι. Μιλήσαμε με το γιατρό και τελείωσε η αντιβίωση για τώρα. Μόνο λίγη κορτιζόνη που θα φθίνει η δόση της, λίγο λίγο. Δε με αφήνει να φύγω εύκολα μετά τις αγκαλίες, όπως πριν και με κόλπα προσπαθεί να με κρατήσει περισσότερο κοντά της. Πέφτει στο καναπέ και μου δείχνει να της χαϊδέψω την κοιλίτσα. Κάθεται έτσι ανάποδα και λέει “μη φύγεις”. Έλα που δε θέλω. Αλλα πρέπει. Το κατανοεί. Κλείνω το φως και κατεβαίνω στο σπίτι. Ο Λάσλο, ο σκύλος μου, με μυρίζει, τα γατιά με μυρίζουν και σιγά σιγά συνηθίζουν τη μυρωδιά της. Την έχω συνηθίσει κι εγώ άλλωστε τη δική της. Βαθειά μέσα μου.

Δες κοιλίτσα που έχει κάνει!

Και πατουσάκια.

Δες εδώ πράγματα…

Κι αγκαλίτσες!

Κοιμάται και καλά χωρίς να μου δίνει σημασία, η τσουράπω.

Βολεύεται όπου και όπως.

Δεν υπάρχει γλυτωμός από τις ξάπλες της.

Έχει κάνει μια κοιλάρα να αλλά αρνείται να σταματήσει. Βοήθεια! Ζητάει χάδια ενδιάμεσα από το φαί και τα απαιτεί κι όλας. Βολτάρει και λίγο στην ταράτσα μαζί μου, ανιχνeεύει τι υπάρχει, που είναι και επιστρέφει από μόνη της μέσα στο σπίτι, αφού -δε θα σας το κρύψω- εκεί βρίσκεται το φαγητό. Είναι μια κούκλα και όποιος τη βλέπει από κοντά λέει πως οι φωτογραφίες την αδικούν. Πλέον, τα σαλάκια τρέχουν μόνο από χαλάρωση κι όχι από πόνο. Θα φανεί άμεσα με τη μέιωση της κορτιζόνης. Απολαμβάνει την αγκαλία και τον ύπνο επάνω μου, τόσο πολύ, που λές ότι θέλει να ενσωματωθεί. Έχει σίγουρα αποτυπωθεί επάνω μου και μέσα μου, αυτή στρουμπουλόγατα.

Τρώει πάλι η χοντρέλω!

Κι άμα φάει την πέφτει.

Και λαγοκοιμάται, τάχατες αδιάφορη αλλά παραμονεύει για χάδια.

Τσουπ! Αλλάζει πλευρό.

‘”Ελα να παίξουμε.”

Και να παίξουμε και να χαϊδευτούμε.

“Ωχ! Χαϊδεύει αυτός.”

“Χάιδεψε και λίγο πιο εδώ.”

Γάτα-Τρακτέρ.

Και τώρα ύπνος.

“Πωπωπωπω, τι ωραία είναι εδώ, ρε παιδάκι μου!”

Καθώς ο καιρός προχωράει και η μανδάμ δυναμώνει, σκέφτομαι οι ενημερώσεις να γίνονται 2-3 φορές την εβδομάδα. Περιμένουμε τις εξετάσεις άιματος για να δούμε τι θα δείξουν οι τιμές και θα το πάρουμε από εκεί. Θέλω πολύ να την κατεβάσω σπίτι αλλά φοβάμαι για τα δικά μου γατόνια. Μόλις τελειώσει και θεραπεία με την κορτιζόνη θα γίνουν οι εξετάσεις και η επέμβαση. Ελπίζω να είναι όλα καλά για τη μικρή μας πριγκίπισσα και να έχει μια υπέροχη ζωή, γεμάτη αγάπη, παιχνίδια και φαγητό. Σε ένα καλό περιβάλλον. Σας θυμίζω το πάρτυ την Παρασκευή, στο Lauk Cafe-Bar, για τη Φεντορίτσα. Ελάτε να γνωριστούμε όλοι εσείς που βοηθήσατε να σωθεί, να κάνουμε έναν μέχρι στιγμής απολογισμό και ελάτε κι εσείς που απλά θέλετε να μάθετε για τη δράση του #SaveFedora και δεν προλάβατε μέχρι τώρα να μάθετε ή και να εμπλακείτε. Θα πιούμε ένα ποτάκι και θα έχουμε την ευακρία να μιλήσουμε. Μου είπε να σας πω [η Φεδόρα], πως σας ευχαριστεί πάρα πολύ. Από την καρδιά της, που κρατήσατε ζωντανή. Κι εγώ σας ευχαριστώ. Γιατί μπορέσαμε να αποδείξουμε πως το μαζί είναι πιό δυνατό από το γύρισμα του κεφαλιού από την άλλη.

Κοιμάται από δω.

Κοιμάται από εκεί.

Κοιμάται παραπέρα…

Κι όταν δεν κοιμάται, κοιμάται…

Ε και λίγος ύπνος…

Πωπω. σα μοτοσακό κάνει όταν γουργουρίζει 😛

Καλά, εντάξει, έτσι κάνει…

Έχει περάσει ένας μήνας και από τότε που συναντηθήκαμε με το κοριτσόνι, τη Φεντόρα. Αργήσαμε λίγο να σας γράψουμε γιατί είχαμε ανακατατάξεις και διαδικασίες εδώ. Στο ζωολογικό μας κήπο.

Με τη δική σας σημαντική βοήθεια, η Φεντόρα αναρρώνει από τις ήδη ανακαλυφθείσες ταλαιπώριες της. Με τη δική σας στήριξη κατάφερε να ξεπεράσει το σίγουρο θάνατο, να μειώσει τον πόνο της, να αρχίσει θεραπεία για τη στοματίτιδα και την ουλίτιδα, να διαπιστωθεί πως δεν πάσχει από Aids ή λευχαιμία και να μπορέσει σιγά σιγά να ξεκινήσει να τρώει βρεγμένες κροκετούλες, μαζί με τις κονσερβούλες της. Πλέον, με τη συμβουλή του γιατρού, θα ακολουθηθεί θεραπεία για το αυτοάνοσο που την ταλαιπωρεί και έρευνα για τα νεφράκια της. Περισσότερες πληροφορίες σύντομα, μετά του γιατρού. Σήμερα τελειώσε το δεύτερο κύκλο αντιβίωσης.

Είναι πλέον μέσα στο σπίτι, σε αντίθεση με τη διαμονή της επάνω στο δώμα της ταράτσας μου, μιας και δε φέρει κανένα κίνδυνο για τα δύο υπάρχοντα γατόνια μου και το σκύλο. Μέρα με τη μέρα, γίνεται μέρος του συνόλου και ξεθαρεύει. Ελπίζω σε μια καλή και ομαλή ενσωμάτωση στην οικογένεια. Έχει θέματα εμπιστοσύνης με το σκύλο αλλά αυτός είναι κύριος και της δίνει το χώρο της. Την αφήνει να πίνει κι από το νερό του. Δείχνει κατανόηση. Ελπίζω να πάνε όλα καλά, να είναι ευτυχισμένη εδώ και καταφέρει να βρει τα βήματά της. Δε θα ήθελα να την αποχωριστώ.

Είναι πολύ ήσυχη, ήρεμη και βολική. Όλη μέρα κοιμάται στη θέση της, μαλακά και το βράδυ, που ο σκύλος κοιμάται μαζί μου στο δωμάτιο, βγαίνει και σουλατσάρει στο σπίτι. Μακάρι να ήταν όλες οι γάτες σαν και τη Φεντόρα.

*Ευχαριστώ πολύ όσους έφεραν τροφές κι έδωσαν χρήματα ακόμα κι όταν τα θεωρητικά ποσά και τροφές ήταν συμπληρωμένα. Να ξέρετε πως χρειάστηκαν κι ήταν αυτό το λίγο ακόμα που μας έφτασε μέχρι σήμερα εδώ. Η Φεντόρα κι εγώ σας είμαστε υπόχρεοι.

Οχι, δεν απολαμβάνει καθόλου…

Όχι, δεν τεντώνεται καθόλου…

Όχι, δεν κοιμάται καθόλου…

Όχι, δεν νυστάζει πάνω στην αγκαλιά μου…

Όχι, δεν την πήρε ο ύπνος κι έγυρε…

…στου καραβιού την πλώρη…

Τέζαααα!…

Άραγμα νιού βέρζιον…

Πατουσάκιαααα!!!!…

Και κάτι για την αλλαγή… Τέζα και πάλι…

Απολαμβάνουμε ήλιο!

Χαζεύουμε και τσου περαστικοί 😉

Χρου χρου για να μην ξεχνιόμαστε 🙂

Ξάπλες και τρίψιμο στα πατώματα!

Και η ώρα του γιατρούλη 🙁 Ολική αναισθησία και καθαρισμός στα δόντια. Ένα νταμάρι πέτρες βγήκαν απο από ένα τόσο μικτό στοματάκι. Τώρα κοιτάζουμε τα ωεφρά της, λόω του ό,τι πίνει πολύ νερό και κάνει αρκετά τσίσα.

Ήρθαμε σπίτι και προσαρμοζόμαστε. Φοβάται το Λάσλο το σκύλο μου) και του φωνάζει αλλα λίγο λίγο γίνονται μικρά βήματα. Ο Λάσλο, υποκλίνεται και κρατάει απόσταση. Την προσκαλεί να παίξουν και σέβεται το χώρο της.

Σκύλος διαμάντι! Της δείχνει πως δεν έχει άσχημες προθέσεις. Κάθεται εκεί να γνωριστούν.

Η κυρα Φεντόρα, στο γραφείο του απολαμβάνει τις μικρές απολάυσεις του σπιτιού Να αποδιοργανώνει τη δουλειά που προσπαθώ να φτάξω.

Κοιμάται πάλι η σουρτούκω…

Πως μπορείτε να βοηθήσετε:

  • Συνεισφέρετε με μικροποσά:
    Η θεραπεία, η διατροφή, η άμμος της Fedora, έχουν, όπως όλα τα πράγματα στη ζωή, έξοδα. Ευτυχώς, δε χρειάζονται πολλά. Σε πρώτη φάση, χρειαζόμαστε περίπου 150 ευρώ για:
    1. Θεραπεία στοματική με νάρκωση
    2. φαγητό
    3. άμμο
    4. εξετάσεις αίματος (αργότερα εμβόλια και στείρωση)

    Μέσω Paypal
    [progpress title=”SaveFedora” goal=”150″ current=”180″]

    Για αριθμό τραπεζικού λογαριασμού στείλτε μας Εδώ.

  • Συνεισφέρετε με υλικά:
    Η Fedora είναι σε διατροφή κονσέρβας, λόγω αδυναμίας μασήματος. Κάθε φακελάκι έχει γύρω στα 60 λεπτά του ευρώ και χρειάζεται περίπου 4-5 την μέρα. Η άμμος της κοστίζει περίπου 3-4 ευρώ τα 10 λίτρα. Μπορείτε να μας χαρίσετε κάποιο παλιό σας κρεββατάκι ή παιχνίδια.
  • Υιοθετώντας τη Fedora:
    Δε χρειάζεται μόνο ιατρικά και υλικά. Αυτά ανήκουν μόνο στο πρώτο στάδιο. Η Fedora χρειάζεται ένα ζεστό σπίτι για να ζει και μια ζεστή καρδιά να τη χωρέσει. Η Fedora λαχταράει τον ανθρωπό της, να τη φροντίζει, να την κανακεύει και να είναι αχώριστοι. Κι εκείνη είναι ανα πάσα ώρα και στιγμή, έτοιμη να ανταποδώσει!
  • Συνεισφέρετε μεσω της διάδοσης του μηνύματος:
    Η Fedora δεν αποτελεί απλά μια περίπτωση γάτας που ήταν στο δρόμο και γίνεται προσπάθεια διάσωσης και εύρεσης σπιτιού. H Fedora είναι η προσωποποίηση της εξιλέωσης όλων εκείνων των περιπτώσεων που θελήσαμε να βοηθήσουμε έμπρακτα μα οι δυνατότητες μας δεν επαρκούσαν. Για ανθρώπους, γάτες, σκύλους, για ό,τιδήποτε. Σιγά σιγά θα δημιουργηθούν για τη Fedora Facebook group, galleries με φωτογραφίες της κ.α που θα βοηθήσουν όσους δεν έχουν φυσική επαφή με τη Fedora να παραμένουν ενήμεροι για την κατάστασή της και να υπάρχει υλικό να προωθούν στις σωστές κατευθύνσεις. Με ελάχιστο κόπο, σας παρακαλώ, διαδώστε το μήνυμα του πως η Fedora θέλει να παραμείνει ζωντανή και πως μας ζήτησε η ίδια να τη βοηθήσουμε. Ας μη γυρίσουμε το κεφάλι σε μια τόσο έντονη κραυγή βοήθειας. Διαδώστε το μήνυμα της Fedora σε facebook, twitter, instagram, pinterest, snapchat και τα υπόλοιπα κοινωνικά δίκτυα, με το hastag #SaveFedora!

Τι άλλο θα γίνει για να βοηθήσουμε τη Fedora:

  • Ετοιμάζεται crowdfunding πάρτυ με καπέλα, προς τιμήν της Fedora. Ο όρος fedora δημιουργήθηκε από την ηθοποιό Sarah Bernhardt, που πρωτοφόρεσε ένα καπέλο που έχει πολλά κοινά με τα σημερινά καπέλα fedora. Η Bernhardt συμμετείχε τότε στον αγώνα των γυναικών για ίσα δικαιώματα και το καπέλο αυτό έγινε σύμβολο για την ανεξαρτησία της γυναίκας, από τις τότε αγωνίστριες. Αρχικά φτιαγμένο για γυναίκες, πέρασε και στην ανδρική μόδα. Το πάρτυ θα έχει κουτί ενίσχυσης για τη Fedora μας.
  • Ετοιμάζεται crowdfunding εκπαιδευτική δράση, πιθανόν πάνω στο αντικέιμενό μου (Εκπαίδευση Δημοσίου Λόγου ή Ποιηση στο θέατρο ή πως να κάνουμε θέατρο με το τίποτα) ή και άλλο με μέρος των εσόδων να πηγαίνουν για την ανάγκες της Fedorίτσας.
  • Φωτοπροτραίτο για 5. Για 5 ευρώ, σας βγάζω φωτογραφία πορτραίτου και σας τη στέλνω σε μεγάλη ανάλυση, έτοιμη, επεξεργασμένη, για το βιογραφικό σας, το προφιλ σας το στο facebook, instagram, twitter, pinterest κ.ο.κ..
  • Επισκέψεις δικές σας στη Fedora, βιντεογράφηση της διηγησής της εμπειρίας σας. Δεν αρκεί να σας λέω εγώ πως το γατί είναι ένα θαύμα. Ας δούμε τι θα έχετε να πείτε εσείς για τη Fedora, κι ς πειστείτε όχι μονο εσείς αλλά και αυτοί που θα γίνουν υποψήφιοι γονείς της.

Πως μπορείτε να επικοινωνήσετε με κάποιον για να βοηθήσετε τη Fedora:

Ονομάζομαι Γιώργος Ερνέστο Μουρελάτος. Δείτε το βιογραφικό μου Σημείωμα Εδώ. Σας λέω το όνομά μου για να γνωρίζετε ποιός γράφει όλα αυτά, ποιός θα λάβει την υλική βοήθεια, για να είστε σίγουροι πως η κίνηση που θα κάνετε για να βοηθήσετε αυτήν την ψυχή, δε θα πάει στράφι και πως αυτή καμπάνια δεν περιέχει τίποτα πονηρό, τίποτα μεμπτό, στοχεύει μόνο στη βοήθεια και την καλοσύνη.

  • Επικοινωνήστε μαζί μου σε αυτή την ιστοσελίδα Εδώ ή στείλτε μου στο ακόλουθο mail: oxymoron@mreviltheory.com
  • Αναζητήστε με στο Facebook στην προσωπική μου σελίδα Georgios Ernesto Mourelatos & την καλλιτεχνική μου MrEviltheory.
  • Αναζητήστε με στα social media που βρίσκονται στο κάτω μέρος αυτής της σελίδας. Είμαι παντού.

Σας παρακαλώ, μη στρέψετε τα μάτια αλλού όταν ένα πλάσμα που μας χρειάζεται μας έχει ανάγκη. Η ανθρωπιά μας είναι το τελευταίο κάστρο που δεν έχει πατηθεί ακόμα. Ένα κάστρο που θα μπορέσει να ζήσει η (τη) Fedora μας.



#SaveFedora